Mausolée de Shah ’Abdul Latif
Mausolée de Shah ’Abdul Latif à Bhit Shah, Pakistan

Shah ’Abdul Latif
سر سورﺕ

Site conseillé :

Écoutez ce poème, lu en français par Gérard Rouzier (La compagnie du sablier )

پهريون داستان La mélodie sorath : chant 2
Shah ’Abdul Latif Traduction : Jyoti Garin
١ 1
جاجِڪُ جُھوناڳَڙہَ ۾، ڪو عَطائِي آيو؛
تَنهِن ڪامِلَ ڪَڍِي ڪِينَرو، ويهِي وَڄايو؛
شَهِرُ سَڄو ئِي سُرَ سين، تَندُنِ تَپايو؛
دايُون دَرِماندِيُون ٿِيُون، ٻايُنِ ٻاڏايو؛
چارَڻَ ٿي چايو، ته مارِي آهي مَڱڻو.
Un gueux de grand talent est arrivé à Jhounagarh.
Il a sorti sa lyre, il s’est assis, il a joué, ce sublime.
Les cordes ont embrasé la ville entière de mélodies,
les servantes sont troublées, les reines ont pleuré.
Le ménestrel fait dire1 que ce mendiant est un chasseur.
٢ 2
نِرتِي تَندُ نِيازَ سين، ٻُرائِي ٻِيجَلَّ؛
راجا رَتولَنِ ۾، اونائِي اَمُلَّ؛
رازُ ڪَيائِين راءَ سين، ڪَنهِن موچارِيءَ مَهَلَّ؛
”اَنَا اَحۡمَدُ بِلا مِيمِ“، سَينَ هَنئِي سائِلَّ؛
ڪَنهِن ڪَنهِن پَيئِي ڪلَّ، ته هَرِدوئِي هيڪُ ٿِيا.
Bidjal a frappé la corde avec humilité ;
dans ses palais, le roi précieux a écouté.
Il a posé l’énigme au prince à cet instant exquis :
« Je suis Ahmad sans le m » a lancé l’appelant.
Tel a compris que des amants les cœurs s’unissent, tel autre aussi.
٣ 3
ڪِنِين ڪِنِين ماڙُهين، پيئِي ڪَلَ ڪائِي؛
رَسيا جي رَمۡزَ کي، تن پارسِي پائِي؛
”اَلۡاِنۡسَانُ سِرِّيۡ وَ اَنَا سِرُّهٗ“ ورتِي اِيَ وائِي؛
راجا راڳائِي، هَرِدوئِي هيڪُ ٿِيا.
Ceux-là ont compris l’allusion,
ils ont résolu l’énigme, ceux qui l’ont comprise.
« L’homme est Mon mystère et Je suis le mystère de l’homme ».
Voilà, la va’i2 est dite : du roi et du barde, les cœurs s’unissent.
  ۴ 4
سِرَ جِي هُئائِين هَليو، چارَڻُ چِتائي؛
سو مُوڙا جَھلي نه مالَ جا، ٿو ماڻِڪَ موٽائي؛
”تو دَرِ آيُسِ تي، جِئَن تو ناهِ نه سِکيو“.
De là-bas, le barde s’en est allé ; tout à son désir, il veut sa tête.
Il n’accepte ni cadeaux ni provisions, les pierres précieuses, il les rend.
« Je suis venu à ta porte car tu n’as pas appris à dire non.
٥ 5
”جي مِيراثِي مَڱـڻا، آءٌ پُڻِ مَنجھان تَنِ؛“
ڪِي ڪَہُ مُنهِنجي ڪَنِ، اِرۡثَ مَنجهاران اُنِ جي“.
Oui, moi aussi je fais partie des mendiants mirasi3.
– Fais donc entendre à mes oreilles une part de leur héritage.
٦ 6
  ”ڪا جا ڳالِھ ڳَرِي، ٻِيجَليا! ٻُڌاءِ مُون؛
پيٺين جِئَن گِرنارَ ۾، تَندُنِ تانُ ڪَري؛
ڪِ تو پَنڌُ پري، ڪِ مَڱَ جَھـلِيندين؟ مَڱڻا“!
Rapporte-moi ce fait, Bidjal ! Raconte-moi
comment, jouant sur tes cordes, tu pénétras dans Girnar.
Tes pas te portent-ils plus loin ou bien acceptes-tu l’aumône, mendiant ?
٧ 7
”مَڱَ نه جَھـلِيان مُورَهِين، نه مُون پَنڌُ پَري؛
ڳَـڻِي آيُسِ ڳالَھڙِي، ڳُجِھي تو ڳَري؛
سا سَمجِھج سورَٺِ وَرَ! وِيندُسِ ڪِينَ وَري؛
پَريان پيرَ ڀَري، تو لَءِ آيو آهِيان“.
– Je n’accepte guère d’aumône, je n’irai pas plus loin.
Pour toi, j’ai apporté une nouvelle secrète,
sache-le, mari rayonnant de Sorath ! Je ne m’en retournerai point,
je suis venu de loin, je suis venu pour toi. »
٨ 8
سِرُ مَڱي سِرُ گُھري، سِرَ رِءَ ٿِـئي نه صلاحَ؛
غَرِيبَنِئُون نه گُذِري، ٿو ماري مِيرَ مَلاحَ؛
نايو نَوابَنِ جا، سورِيو ڪَڍي ساهَ؛
خالقُ سَنجِھ صُباحَ، ڪونه ڇَڏيندو ڪِٿَـهِين.
Il mendie la tête, il exige la tête, sans la tête il n’y a point d’accord ;
il ne fraye guère parmi les miséreux ; les riches et les nobles, il les tue.
Des nawabs4 qu’il retient à terre, il ôte le souffle.
Le Créateur ne lâchera prise nulle part, ni soir ni matin.
1 À sa lyre
2 Parole
3 Les mendiants mirasi chantent la généalogie des groupes. Ils ont reçu le don de la musique en partage.
4 Descendant de Yadou, fondateur d’une dynastie hindoue rajpoute.